‘Acht minuten in zijn wereld duren langer dan acht minuten in mijn wereld’ zei de man aan onze eettafel, met voor zich een stapel prikken. De verkering had een thuisdokter geregeld om in het comfort van eigen huis vaccins tegen hepatitis en buiktyfus in zijn arm te spuiten, maar vooralsnog was er geen arm om een naald in te zetten. Aan de telefoon zei hij er over acht minuten te zijn, maar achttien minuten later zaten we nog steeds met zijn tweeën aan tafel. De dokters favoriete Wes Andersom film was The Darjeeling Limited. Die van mij The Life Aquatic with Steve Zissou. In allebei onze werelden hadden we een goede tijd.